Bengali Homeless problem and Myanmar Crasis

ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ဘဂၤလာေဒခ်္႕ကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ မြတ္ဆလင္ဒုကၡသည္ေတြကို ျပန္ယူဖို႕ ဘဂၤလာေဒခ်္႕  အာဏာပိုင္ေတြက ျမန္မာသံအမတ္ၾကီးကို မေန႕ကထုတ္ေဖၚေျပာဆိုလိုက္ တယ္လို႕ သိရပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာစဥ္းစားမိတာက ဘယ္က ဒုကၡသည္ေတြလည္း Dhaka , Chittagong ျမိဳ႕ၾကီးေတြက ဒုကၡသယ္ေတြလား ဒါမွမဟုတ္ရင္ စစ္တေကာင္း ႏွင့္ဒါကာျမိဳ႕ကိုသြယ္တန္းေဖါက္လုပ္ထားေသာလမ္းတဖက္တခ်က္စီမွာ ပလစတစ္တဲေလးေတြႏွင့္ ျဖစ္သလိုေနထိုင္တတ္ၾကေသာ သူတို႕အေခၚ( ရြင့္ဂ်ာ) အိုမဲ့အိမ္မဲ့ေတြကိုလား ဒါမွမဟုတ္ရင္ Bangladesh နိုင္ငံတ၀ွမ္းမွာရွိတဲ့ (ဒုကၡသည္စခန္း ၁၁၆ ခုမွာႏွစ္ေပါင္း ၄၁ ႏွစ္) တိုင္တိုင္ေန ထိုင္လွ်က္ရွိၾကျပီး နိုင္ငံသားအျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳျခင္းမခံရေသာ ဘီဟရီ ဒုကၡသည္ေတြကိုလားဆို တာစဥ္းစားမိရင္က ေခါင္းေတြေတာင္ကိုက္လာတယ္။

မေမွ်ာ္လင့္ဘဲအေပၚကဓါတ္ပံုေလးကိုျမင့္လိုက္ေတာ့ဟိုဆယ္ႏွစ္ခန္႕ကပံုရိပ္ေတြကကိုယ့္ဆီကိုတခဏအတြင္း၀င္ေရာက္လာသလိုပါဘဲ တနည္းအားျဖင့္ဆိုရေသာ္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အိပ္ မက္ဆိုး မက္အျပီးလန္႕နိုးလာသလိုပါဘဲအဲဒါကေတာ့ဘဂၤလားေဒါခ်္႕နိုင္ငံကအိုးမဲ့အိမ္မဲ့ေတြ(သူတို႕အေခၚ)   ရြင့္ဂ်ာ ( Wrong+gya-Wrongya=Rohingya) ေတြေပါ့။

ႏွစ္ေပါင္း ၂၄ ဆိုတဲ့ကာလေပါ့ ၈၈၈၈ အေရးအခင္းအျပီးကြ်န္ေတာ္ႏွင့္အတူအမိေျမကိုခ်စ္တဲ့ ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားေတြဟာ ခ်စ္လွ်က္ႏွင့္အမိေျမကိုခြဲခဲ့ရတယ္ တခ်ိဳ႕ကကံေကာင္းျပီး လမ္းမွန္ကိုေရာက္ခဲ့ၾကတယ္ တခ်ိဳ႕ကလည္းကံမေကာင္းစြာျဖင့္ ကံတရားရဲ့ရိုက္ခ်က္ေအာက္မွာ ဘ၀ေတြကိုရင္နာစြာေပးဆပ္ခဲ့ၾကတယ္ တခ်ိဳကလည္းလက္နက္ကိုင္ျပီး စစ္အစိုးရကို ဒီေန႕တိုင္ ေတာ္လွန္ေနတုန္းပါဘဲ။

အဲဒီအထဲမွကံေကာင္းတယ္လို႕ဘဲေျပာရမလားေတာ့မသိ ၁၉၉၅ မွာစစ္တေကာင္း Medical College မွာဒုတိယႏွစ္ကစျပီး ေက်ာင္း၀င္ခြင့္ရခဲ့တယ္ Bangladesh နိုင္ငံႏွင့္နိုင္ငံသားေတြကို လည္းသိပ္ျပီးေက်းဇူးတင္ခဲ့မိတယ္ ဆရာေတြ ဆရာမေတြကလည္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈမရွိဘဲ တပဥ့္ အေပၚတပဥ့္တေယာက္ လိုဘဲဆက္ဆံခဲ့သလို တခါတေလသူမ်ားေတြထက္ေတာင္ကြ်န္ေတာ့ အေပၚစာနာမႈမ်ားေပးခဲ့သလားဟုပင္ထင္ခဲ့မိပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္းဘာသာေရးႏွင့္ပါတ္သက္ လာရင္ေတာ့ သူတိုကတကဲ့သူစိမ္းဆန္လြန္ပါတယ္။ တခါကကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းရုဘဲလ္ဆိုရင္၀က္ သားထည့္တဲ့ပုဂံႏွင့္သူကိုထမင္းေကြ်းရမလားဆိုျပီး ပုဂံကိုရိုက္ခြဲျပီးထြက္သြားခဲ့တယ္ အမွန္ကကြ်န္ ေတာ္တို႕အေဆာင္မွာေနတဲ့သူေတြက၀က္သားစားသူေတြဆိုတာသူသိလွ်က္ႏွင့္ဒီလိုလုပ္ခဲ့တာ ေနာက္ မွဘဲ ဘာသာေရးပိုးေတြ၀င္ေနခိုက္ ျဖစ္သြားတာဆိုျပီးေတာင္းပန္ခဲ့ဘူးတယ္။

ေက်ာင္းေနဘက္သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္တဲ့ ဆိုဒီကေက်ာင္းသားေတြ ၊ နီေပါနိုင္ငံကေက်ာင္းသား ေတြအမ်ားၾကီးရွိေပမဲ့ မေလးရွားကေက်ာင္းလာတက္တဲ့ တရုပ္ႏွင့္တမီး ေက်ာင္းသားေတြႏွင့္ ေတာ့ပိုျပီးရင္းႏွီၾကတယ္ မရင္းႏွီတဲ့ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က မိုဘိုင္းဖံုးတကားကား ႏွင့္ဆိုဒီကေက်ာင္းသားေတြပါဘဲ။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ေက်ာင္းစရိတ္ကို အေမရိကန္ေဆးရံုတခုက ကူညီေပးတဲ့အတြက္အားတဲ့အခ်ိန္ မွာေတာ့ သူတို႕ကိုျမန္မာစာသင္ၾကားပို႕ခ်ျပီး က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္လိုပါဘဲ Philip ႏွင့္ သူဇနီ Cathy ရယ္ Sifia ႏွင္ Michel တို႕ႏွင့္ဘဲအခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့တယ္ ကေလးေတြက ကုလားေတြကိုေၾကာက္သေလာက္ ကြ်န္ေတာ့အေပၚမွာခင္ၾကပါတယ္။

ဒီလိုႏွင့္ဘဲ ၁၉၉၇ ေပ့ါကြ်န္ေတာ္ကလည္း (Bechlor of Medicine) အျပီးမွာကံမေကာင္းရွာဘူးဘဲ ဆိုရမလား Philip တို႕မိသားစုက သူတိုရဲ့ ခ်ီကာဂိုျမိဳ႕သုိ႕ျပန္သြာၾကခဲ့တယ္ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္တခုကို ( Grant Geophysical Inc) မွာ၀င္လုပ္ခဲ့တယ္ လစာလည္းေကာင္းတယ္ ရုံးမွာလုပ္တဲ့လူေတြကလည္းအားလံုးလိုလို နိုင္ငံျခားသားေတြဆိုေတာ့ ကံေကာင္းတယ္လိုဘဲဆိုရ မွာေပါ့။ ေဆးေက်ာင္းသားဆိုေတာသိတဲ့အတိုင္ပါဘဲ တခါတေလကိုယ္ထက္အတန္းငယ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကိုစာျပရတယ္ ျပီးမွဘဲဆရာေတြဆီကအတည္ျပဳခ်က္ကိုရယူရတယ္။ လူနာေတြ ႏွင့္ထိေတြ႕ဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာ အခက္အခဲေတြဘာေတြရွိတယ္ေပါ့ ဥပမာ မြတ္ဆလင္ေတြ ဥပုတ္ လဆိုရင္ လူနာေတြကိုေဆးတိုက္ရတာကြ်န္ေတာ္တို႕အတြက္ ေတာ္ေတာ့ကိုအခက္အခဲတခုပါဘဲ။ ေဆးကိုအခ်ိန္အတိုင္းမေသာက္တဲ့အတြက္မျဖစ္သင့္တဲ့ျပႆနညေတြလည္း ခဏခဏျဖစ္ရတယ္။

ေနာက္ပိုင္မွာေတာ့ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းသားေတြအားလံုးကိုဆရာၾကီးကေခၚျပီးေတာ့ မင္တို႕      ေက်ာင္းပိတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အလကားမေနဘဲ တိုင္းျပည္အတြက္ ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳးေတြႏွင့္ပါတ္ သက္တဲ့စာတမ္းတေစာင္တင္ရမယ္ဆိုျပီး ဆရာၾကီးကေျပာလာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္အုပ္စုမွာ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ မေလးရွားနိုင္ငံသား Jonathan Somul ကတအုပ္စုက်တယ္ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမွာ လည္းဆိုျပီးစဥ္းစားၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ စစ္တေကာင္း ၊ ဒါးကာ ၊ ဆီလက္ ၊ ဘိုးရီးခ်ား ျမိဳၾကီးေတြရဲ့လမ္း ေဘးမွာျဖစ္သလိုတဲထိုးျပီးေနထိုင္တဲ့လူေတြရဲ့ က်န္မာေရး ၊ လူမႈေရးႏွင့္သူတို႕ရဲေနစဥ္ဘ၀ေတြကို စာတမ္းတေစာင္ျပဳစုဖို႕သေဘာတူၾကတယ္။

ဒီလိုႏွင့္ဘဲစာတမ္းျပဳစုဖို႕အတြက္ကုန္ၾကမ္းရွာရင္ ဘဂၤလီ(ရြင့္ဂ်ာ) အိုမဲ့အိမ္မဲ့ေတြေနထိုင္တ့ဲ ေနရာေတြ( ဘဂၤလီအေခၚေတာ့) ဘို႕စတိတ္ေတြေပါ့။ အဲဒီေနရာေတြမွက မေကာင္းမႈဟူသမွ်လုပ္ တယ္ မိုဖိန္း ၊ ေဆးေျခာက္၊ ဖန္ဆီးဒိုင္းအားလံုးရတယ္ သူတို႕ရဲ့ေသးငယ္တဲ့တဲေလးေတြရဲ့ေျမ ေအာက္မွာဖြက္ထားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီဘို႕စတိတ္ေတြကိုအမွီျပဳျပီးေတာ့ ဘဂၤလီမာဖီးယားေတြက ေတာ္ေတာ္လည္းခ်မ္းသာၾကြယ္၀ၾကတယ္။ တဖက္မွာ ဘို႕စတိတ္ႏွင့္နီးတဲ့ ေကာလိပ္ေက်ာင္း သူေတြ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားေတြ တေန႕ထက္တေန႕ေဆးစြဲတာတို႕ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ တာတို႕မ်ားလာတဲ့အတြက္ အစိုးရက ဘို႕စတိတ္ေတြကို ၀င္စီးျပီး သူတို႕ကိုေနရာခ်ထားဖို႕ ပ်က္ကြက္ခဲ့သလို သူတို႕ဘာလူမ်ိဳးလည္းဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ကမသိတဲ့ဘဂၤလီေတြရွိသလိုေပါ့ ပါကစၥ တန္စစ္ပြဲေနာက္ပိုင္းမွာ ဘဂၤလားေဒါခ်္႕နိုင္ငံတြင္ေနထိုင္လွ်က္ရွိၾကေသာ ပါကစၥတန္လူမ်ိဳးဘီဟရီ ေတြကိုမ်ားစြာေတြ႕ႏႈိင္ေပမဲ့ အဆင့္သိပ္မနိမ္႕ၾကဘူး သူတိုကိုသူတို႕ရွာေဖြစားေသာက္ႏႈိင္တဲ့အဆင့္ မွာရွိၾကတယ္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ရွာေဖြစားေသာက္ႏႈိင္စြမ္းမရွိတာကေတာ့ ဘဂၤလီရြင့္ဂ်ာေတြျဖစ္ျပီ ပုဂံတလံုးႏွင့္ မနက္မွသည္ ညေန၀င္သည္ထိ တအိမ္၀င္ တအိမ္္ထြက္ေတာင္းစားတတ္ျပီး လစ္ရင္ လစ္သလိုခိုးသြားတတ္သလို တခါတေလလူသတ္သည္ထိ ဒုစရိတ္မ်ားကိုက်ဴးလြန္တတ္ေပသည္။ ည ၉ နာရီအခ်ိန္မွာစစ္တေကာင္း ဒါကားျမိဳတ၀ိုက္လွဲ႕ပါတ္ျပီးသြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သူတို႕ရဲ့ ပလက္ေဖါင္းရြာေလးကိုတျမိဳ႕လံုးလိုလိုေတြ႕ရျပီး တနည္းအားျဖင့္ျမိဳ၏အလွတရားကိုပင္ ဖံုးလႊမ္း ထားေပသည္။

if I am President of Myanmar

အကယ္၍ကြ်န္ေတာ္သာသမၼတျဖစ္ခဲ့ရင္

ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ျပည္တြင္းစစ္ကိုလွဲလိုက္မယ္ ကိုယ့္ရဲ႕အာဏာျမဲဖို႕အတြက္ဘယ္ေတာ့မွျပည္သူေတြရဲ့အ သက္ကို စေတးတဲ့အလုပ္ကိုလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။

စစ္အတြင္းမွာေမြးဖြါးခဲ့ျပီး ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ်ပစ္ခတ္သံမ်ားကိုၾကားေနရေသာအက်င့္ေပ်ာက္ခဲ့သည္မွာႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္လာခဲ့ျပီးျဖစ္ေပသည္။ ညၾကီးအခ်ိန္မေမွ်ာ္လင့္သည့္ဖုန္းသံျမည္လာေသာေၾကာင့္ ကမန္းကတန္း ဖံုးကိုလွမ္းျပီးကိုင္မိတယ္ ရင္ထဲမွာဆို႕နင့္စြာဘဲခံစားခဲ့ရတယ္ ဒါေပမဲငိုဖို႕ကမ်က္ရည္မ်ားထြက္မလာခဲ့ေပ။ သို႕ေသာ္လည္း မင္းအျဖစ္ကိုဆိုတယ္ကြာညီေလးဆိုျပီးရင္နင့္စြာေကာက္ခ်က္ခ်မိတယ္၊ လြန္ခဲ့ တဲႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေလာက္ကမ်က္ရည္ေတြကုန္ဆံုးခဲ့ျပီမို႕ ႏွလံုးသားထဲကဘဲ ရႈိက္ၾကီးတငင္ငိုေနမိတယ္ ကိုယ့္တိုင္း ရင္းသား ညီအကိုအခ်င္းခ်င္း ရက္စက္စြာသတ္ျဖတ္ေနတဲ့ စစ္ၾကီးျပီးဆံုးမဲ့ေန႕ကို ဘဲဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။

အမွန္ကကြ်န္ေတာ္တို႕ေနထိုင္တဲ့ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိုင္ငံ၏ သဘာ၀ ပါတ္၀န္က်င္ႏွင့္ ေရေျမေတာေတာင္ သဘာ၀ေတြဟာ အာရွတိုက္တြင္အလွဆံုးျဖစ္ျပီးေတာ့ သယံဇာတေပါၾကြယ္၀ေသာနိုင္ငံတျဖစ္သလို ခ်စ္ခင္ ၾကင္နာတတ္ေသာ တိုင္းရင္းသားညီအကို ေမာင္ႏွမေတြေနထိုင္တဲ့နိုင္ငံေတာ္ၾကီျဖစ္ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရး ရခါစ စစ္ေၾကာင့္ပ်က္စီးခဲ့ရေသာ နိုင္ငံတ၀ွန္းမွပ်က္စီးမႈမ်ားကို လပိုင္းအတြင္းအေျခအေနမွန္ကိုေရာက္ ေအာင္ျပဳျပင္ဖန္တီးႏိႈင္ေသာစြမ္းအားသည္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား၏ စိတ္ဓါတ္ႏွင့္ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈ႕ကို သက္ေသျပေသာ အေကာင္းဆံုးသာဓကတခုဟုပင္မွတ္ခ်က္ခ်၍ရေပသည္။

သို႕ေသာ္လည္းျမန္မာအစိုးရအဆက္ဆက္တို႕သည္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္လြတ္လပ္ေရးမရမွီခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ေသာ ပင္လံုစာ ခ်ဳပ္ကိုအသိအမွတ္ျပဳဖို႕ပ်က္ကြက္မႈမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္သားညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားႏွင့္ ေအးအတူပူအမွ်ေနထိုင္ ရန္ပ်က္ကြက္မႈတို႕ေၾကာင့္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ နိုင္ငံေတာ္အဏာ ကိုစစ္တပ္ကေမာင္ပိုင္စီးလိုက္တဲ့ေနာက္ပိုင္း ပင္လံုးစာခ်ဳပ္လည္းပ်က္ခဲ့ရျပီး ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးသည္လည္း တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ကြ်မ္းခဲ့ရေပသည္မွာ ယေန႕ ထိပင္ျဖစ္ေပသည္။

စစ္ဆိုသည္မွာ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္လာသည္ျဖစ္ေစ အေကာင္းဖက္ကိုဦးတည္ေသာ စစ္ဆို တာမရွိေပ အေနာက္နိုင္ငံၾကီးမ်ားသည္ ဒုတိယဘမ႓ာစစ္မတိုင္မွီ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးမ်ား ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ ဖို႕ရာ တျခားတိုင္ျပည္မ်ားကို ကိုလိုနီလုပ္ခဲ့ၾကေပသည္။ သို႕ေသာ္လည္းကိုလိုနီနယ္ေျမမ်ားကို ထိမ္းသိမ္းရ ေသာစရိတ္ႏွင့္ မိမိတို႕ေပးဆပ္လိုက္ရေသာ ေပးဆပ္မႈမ်ားမွာ မမွ်တေသာေၾကာင့္ ၁၉၄၅ ခုေနာက္ ပိုင္းအရင္းရွင္နိုင္ငံၾကီးမ်ားသည္ ၄င္းတို႕၏ကိုလိုနီနိုင္ငံမ်ားကို လြတ္လပ္ေရးေပးလိုက္ၾကျပီး စီပြါးေရး ကုန္သြယ္မႈ႕စာခ်ဳပ္မ်ားျဖင့္ အစားထိုးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့ၾကေပသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕နိုင္ငံတြင္ျဖစ္ပ်က္ေနေသာအေျခအေနကို ျခံဳငံုသံုးသပ္မည္ဆိုပါက ၁၉၄၅ ဒုတိယကမ႓ာစစ္       မျပီးဆံုးမွီက အဂၤလန္ ၊ ျပင္သစ္ ၊ ေပၚတူဂီ ၊ အီတလီ ၊ ဂ်ပန္ ၊ဒါခ်္ ႏွင့္စပိန္နိုင္ငံတို႕ႏွင့္သိပ္ျပီးသြားတူ ေနေပသည္၊ ထိုအခ်ိန္က ကိုလိုနီစစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္အရင္ရွင္နိုင္ငံတခ်ိဳ႕တြင္ ေပးဆပ္ေနရေသာ စစ္စရိတ္ မ်ားေၾကာင့္ ျပည္သူမ်ားကအစိုးရ၏ ကိုလိုနီ၀ါဓမ်ားကို ဆန္႕က်င္ကန္႕ကြက္လာၾကေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ျဗိတိန္အစိုးရႏွင့္ တျခားအစိုးရမ်ားသည္ ၄င္းတို႕ထိမ္းခ်ဳပ္ေသာနိုင္ငံမ်ားကို လြတ္လပ္ေရး ေပးခဲ့ၾကေပသည္၊ ၄င္လြတ္လပ္ေရးရလာေသာနိုင္ငံမ်ားအထဲတြင္ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနထိုင္ေသာျပည္ေထာင္စု ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ၾကီးသည္လည္းတနိုင္ငံအပါအ၀င္ျဖစ္ေပသည္။

တခ်ိဳ႕ကိုလိုနီနိုင္ငံမ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ေသာနိုင္ငံၾကီးမ်ားဆိုလွ်င္ ဒုတိယကမ႓ာစစ္ျပီးဆံုသည့္အခ်ိန္၌ ေပါင္မုန္႕ကိုပင္နပ္မွန္ေအာင္စားႏႈိင္ဖို႕ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳးစားခဲ့ရေပသည္။ သို႕ေသာ္လည္းကိုလိုနီနိုင္ငံမ်ား ကိုလြတ္လပ္ေရးေပးလိုက္ျပီးႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္းမွာပင္ ထိုနိုင္ငံမ်ားသည္ ကမ႓ာတြင္အခ်မ္းသာဆံုးနိုင္ငံ မ်ားျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။

ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ဗမာတခ်ိဳ႕၏ မသိစိတ္တြင္တိုင္ရင္းသားမ်ားကို ကိုယ္ ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေပးလိုက္ ပါက မိမိတို႕ဗမာေတြအေနႏွင့္ နယ္ေျမေတြဆံုးရႈံးသြားလိမ့္မည္ ၀င္ေငြေတြနည္းသြားေပလိမ့္မည္ဟူေသာ ေခာတ္ႏွင့္မညီသည့္ အေတြးအေခၚမ်ားၾကီးစိုးေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။ အမွန္ကဤအေတြအေခၚမ်ား မွာ ၁၉၄၅ ဒုတိယကမ႓ာစစ္မတိုင္မွီ မွန္ေကာင္းမွန္ႏိႈင္ေသာ္လည္း ဒီေန႕အေတြးအေခၚမ်ားႏွင့္ ေတြးေတာမည္ဆို ပါကလံုး၀မွားေနေပသည္။ ဒီေန႕ေခာတ္သည္ ကိုယ္ကတခုယူလိုက္လွ်င္တခုျပန္ျပီးေပး ဆပ္ရေသာေခာတ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တာ၀န္ယူမႈ႕ႏွင့္ တ၀န္ခံမႈ႕မ်ားသည္သည္း ဒြန္တြဲေနေသာ ေခာတ္ျဖစ္ေပသည္။

၁၉၄၈ ျမန္မာနိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ပိုင္း တိုင္းျပည္တခုလံုးနီပါး စစ္မက္ၾကီးျဖစ္ပြါးခဲ့ရေပသည္ သို႕ေသာ္လည္း ၁၉၇၄ ေနာက္ပိုင္းတြင္ဗမာမ်ားေနထိုင္ေသာ ေဒသမ်ားတြင္ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားအေျခခ်ႏိႈင္မႈ အားနည္းလာျပီး စစ္ပြဲမ်ားသည္နယ္စပ္သို႕ေရႊ႕လွ်ားသြာခဲ့သည္မွ ဗမာလူမ်ိဳးၾကီး၀ါဓကိုခိုင္မာေအာင္ အစိုးရအဆက္ဆက္မွ သူတို႕၏ွကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚမ်ားကို ဗမာမ်ား၏ဦးေႏွာက္ထဲသို႕ရိုက္သြင္း ႏႈိင္ခဲ့ျခင္း၏ ေအာင္ျမင္မႈ တစိတ္တပိုင္းဟုပင္ေကာက္ခ်က္ခ်၍ေပသည္။

သို႕ေသာ္လည္းယင္းေအာင္ျမင္မႈမ်ားမွာ မွားယြင္ေသာေအာင္ျမင္မႈ႕သာျဖစ္ေၾကာင္း ၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုက မွတ္ေက်ာက္တင္းေပးခဲ့ေပသည္၊ ဗမာမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသားမ်ားသည္လည္းတူညီေသာ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္းကို အခ်ိန္ကအလိုအေလွ်ာက္ ေပါင္းစပ္ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။

တိုင္းရင္းသာနယ္ေျမမ်ားကိုလက္လႊတ္လိုက္ရမည္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္းေရးေပးလိုက္ရမည္ ၈ ျပည္ေထာင္စ နစ္ျပည္ေထာင္စုၾကီးကိုတည္ေဆာက္လိုက္မည္ဆိုပါက ကြ်န္ေတာ္တို႕ဗမာေတြအတြက္ ရစရေတြနည္းနည္း ေလွ်ာ့သြားျပီး ေပးစရာေတြမ်ားလာေလမလားဟုပင္သ၀န္တိုမိသည္ သို႕ေသာ္လည္းစီးပြါးေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားေရးရႈေဒါင့္ကၾကည့္မည္ဆိုပါက ဗမာမ်ားအတြက္အျမတ္မ်ားႏွင့္ ေရႊဗမာမ်ားျဖစ္လာဖို႕အတြက္ ျပည္ေထာင္စုစနစ္ႏွင့္ ( Federalism) သာအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရေပလိမ္႕မည္။

၆၅ ႏွစ္မွ်ေသာလြတ္လပ္ေရးၾကီးကိုတည္တန္႕ေအာင္ထိမ္းရင္း တိုင္ရင္းသားနယ္ေျမေတြမွ ရသမွ်သယံဇာ တမ်ားကိုလက္ညွိးထိုးျပီးေရာင္းစားခဲ့တာ အျမတ္ဆိုလို႕အေၾကြးေတြသာက်န္ေနခဲ့တယ္ ဒီအေၾကြးေတြကို ဗမာေတြသာေပးဆပ္ရမည္ဆိုပါက ႏွစ္ေပါင္းမ်ာစြာေပးဆပ္လွ်င္ပင္ ျပန္ဆပ္ႏႈိင္စရာလမ္းမျမင္ေပ၊ ဒီေခာတ္ဗမာေတြဟာလည္း ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကဗမာေတြလိုျပံဳ႕ရႊင္ေနတဲ့ဗမာေတြမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေၾကာက္ရြံ႕ ေနတဲ့ဗမာေတြ တခုခုကို စိုးရိန္ေနတဲ့ဗမာေတြကိုသာေတြ႕ျမင္ရမွာပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ၆၅ ႏွစ္ၾကာတျခားဘ၀တူတိုင္းရင္းသားမ်ားကိုကိုလိုနီလုပ္ဘို႕ၾကိဳးစားရာမွာသည္ ျပည္တြင္းအသားတင္၀င္ေငြ ၏တ၀က္ေက်ာ္ကို စစ္အရိတ္အတြက္အသံုးျပဴမႈ႕ေၾကာင့္ တိုင္ျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳး၏ အဓိကအသက္  ေသြးေၾကာျဖစ္တဲ့ ပညာေရး ၊ စီးပြါးေရး ၊ က်န္မာေရးႏွင့္ နိုင္ငံတကာဆက္ဆံေရးတြက္ အဘက္ဘက္မွာ ခြ်တ္ခ်ံဳက် ေနာက္က်ခဲ့ရံုသာမက ျမန္မာျပည္သူအားလံုး၏ စိတ္ဓါတ္ႏွင့္ အင္အားေတြပါ ခြ်တ္ခ်ံဳက်ခဲ့ရတာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တိုေမွ်ာ္မွန္ခဲ့သည္ မဟာဗမာလူမ်ိဳးၾကီး၀ါဓမွာ မေအာင္ျမင္သည္ သာမက မိမိတို႕ဗမာလူမ်ိဳးတခုလံုးကိုပါ ကင္ဆာေရာဂါကဲ့သို႕ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ်ေျခာက္လွန္႕ေနေသာ စနစ္ဆိုးၾကီးသာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လက္ရွိဒီမိုကေရစီအစိုးရအေနႏွင့္ တိုင္းသူျပည္သားမ်ား၏အက်ိဳးကို ေမွ်ာ္ကိုျပီး ျပည္တြင္းစစ္အားလံုးကိုရပ္တန္႕ျပီး တန္းတူညီမွ်ေသာ တဦးႏွင့္တဦးခ်စ္ခင္ေလးစားေသာ အျပံဳ႕အရယ္မ်ားေ၀ျပီး အငိုမ်ားကင္းေသာ ေခာတ္မွီကည့္ျပည္ေထာင္စုၾကီးကို တည္ေထာင္ပါရန္ ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ အၾကံျပဳ တင္ျပလိုက္ရေပသည္။

ဆက္လက္ျပီးအနာဂတ္ျပည္ေထာင္စုျမန္မာနိုင္ငံႏွင့္ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ား၏လူေနမႈ႕စနစ္ကိုသံုးသပ္ၾကည့္မည္ဆို ပါက ေအာက္ပါအတိုင္ေတြ႕ရေပလိမ့္မည္ျဖစဟ္ပါသည္။

ဤေနရာတြင္အလွ်င္းသင့္၍ကိုေမာင္ေက်ာက္ခဲဖန္တီးထားေသာေျမပံုအားျပန္လည္ေဖၚျပေပးလိုက္ပါသည္ေျမပံုေပၚတြင္ေဖၚျပထားေသာ အနီေရာင္ေျမပံုႏွင့္ အ၀ါေရာင္ေျမပံုငယ္ေလးမွာ ဗမာမ်ားေနထိုင္ရာေဒသ ျဖစ္ျပီး ျမန္မာတနိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာအရ က်န္မာေရး ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရ။ ၊ ပညာေရးႏွင့္ကုန္သြယ္ ေရးဂ႑တြင္ျပီးျပည့္စံုသည္ဟုမဆိုေလာက္ေသာ္လည္း တျခားျပည္နယ္မ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာလြန္ေနေၾကာင္းေတြ႕ရေပလိမ့္မည္ျဖစ္ေပသည္။ တနည္အားျဖင့္ေျပာရေသာ္ တျခားဗမာမဟုတ္ေသာ ျပည္နယ္မ်ား ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာအခ်ိန္တြင္ ဗမာမ်ား၏စီပြါးေရးမွာ စင္ကာပူနိုင္ငံကဲ့သို႕စီးပြါးေရးအေျခအေန ရွိေနမည္မွာမည္သူမွ်ျငင္း၍မရႏႈိင္ေပ။ ဗမာမ်ား၏အသားတင္ ၀င္ေငြမ်ားကိုလည္း အေ၀းေျပလမ္းမ်ားျပဳလုပ္ျခင္း ၊ ပညာေရးႏွင့္က်န္မာေရးတြင္သံုးစရာမလိုေတာ့သည့္ အတြက္ တျခားျပည္နယ္မ်ားထက္၀င္ေငြအားျဖင့္ ၅ ဆခန္႕မ်ားေနမည္ျဖစ္ေပသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ဗမာမ်ားက ယူတတ္ဖို႕သာအေရးၾကီးသည္ အကယ္၍အပ်င္းၾကီးျပီးမယူတတ္ပါက ၄င္းအခြင့္အေရး မ်ားမွာကုလားႏွင့္တရုပ္ေတြလက္ထဲကို က်ေရာက္သြားမွာေသခ်ာသေလာက္ရွိေနျပီး။ဗမာမ်ားမွဒီေန႕ျဖစ္ ပ်က္ေနသည့္အေျခအေနလိုဘဲ နယ္စပ္ေဒသေတြကိုသြားျပီး တဖက္နိုင္ငံတြင္ေခၚရင္ထူး ခိုင္းရင္လုပ္ ဘ၀မ်ားျဖင့္သာႏွစ္ပါးသား သြားေနအံု႕မည္ျဖစ္ေပသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ဒီေန႕ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးစဥ္းစားသင့္တာကေတာ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲဘဲ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုဘာေၾကာင့္ျပိဳကြဲသြားရတာလည္း။ ယူေအအီးမျပိဳကြဲဘဲ ဆာဘီယားဘာေၾကာင့္ အစိတ္စိတ္အမြာမြာျပိဳကြဲသြားရတာလည္း။ ဥေရာပါယူနီယန္ဘာေၾကာင့္ဒီေန႕ဘံုေငြေၾကးသံုးစြဲေနၾကျပီး ပစပို႕တခုတည္းကို ဘာေၾကာင့္သံုးေနၾကတာလည္းဆိုတာ သံုးသတ္ျပီးအနာဂတ္ျပည္ေထာင္စုျမန္မာ နိုင္ငံၾကီးကို ဘယ္လိုပံုေဖၚၾကမွာလည္းဆိုတာ ျမန္မာျပည္သူအားလံုးစဥ္းစားသင့္ျပီး ေအးအတူပူအမွ် အတူတကြေနထိုင္ႏႈိင္ေသာ အေျခအေနတခုကိုဖန္တီးေပးႏႈိင္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ားရွိမွသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ အျပံဳ႕မ်ားမွာေ၀ဆာလာမွာျဖစ္ျပီး။

အကယ္၍ကိုယ္လိုရာပံုေဖၚမည့္ တဖက္သတ္စစ္တိုက္ေနမည္ဆိုပါက တိုင္းျပည္အေနႏွင့္ ပိုမိုနစ္နာမည္ ျဖစ္ျပီး တိုင္းရင္းသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ အတူတကြေနထိုင္ေရးဟူေသာအိမ္မက္မ်ားမွာလည္ူအလွမ္း ေ၀းေနမည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသာျပည္နယ္ေတြမွာ သစ္ရြက္မ်ားပါမက်န္ေအာင္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္မွဗံုၾကဲတိုက္ခိုင္ျပီးအနိုင္ယူ အျမစ္ေခ်မႈ႕ပစ္မည္ဆိုပါက ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏႈိင္ေပသည္ သို႕ေသာ္ လည္းသူတို႕၏နာ က်င္ေသာႏွလံုးသားမ်ားကို ေခ်မႈပစ္ဖိုရာပိုျပီးခက္ခဲလာျပီး တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္းသင့္ျမတ္ေရးဟူေသာ အိမ္မက္မ်ားမွာလည္း အိပ္မက္မ်ား အျဖစ္သာက်န္ေနခဲ့ျပီး အနာဂတ္ျပည္ ေထာင္စုျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ၾကီးမွာလည္း ယမ္းေငြ႕ေတြေ၀ေနျပီး ျမန္မာ့သားေကာင္းမ်ားမွာလည္းမလိုအပ္ဘဲ အာဏာရွင္မ်ား၏ဘ၀ရွင္သန္ေရးအတြက္ အသက္ေသြးခြ်ဲမ်ား ေပးဆပ္ေနရအံု႕မည္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ကြ်န္ေတာ္သာ သမၼတျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ဒီလိုျပည္သူမ်ားေန႕တဓူ၀ခံစား ေနရေသာ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္မ်ားမွကင္းေ၀းေစရန္ ျပည္တြင္စစ္ကိုခ်က္ခ်င္းရပ္လိုက္ျပီး စစ္တပ္မ်ားကို စစ္တန္းလွ်ားမ်ားသို႕ျပန္ခိုင္းကာ ထာ၀ရတည္တန္႕ေစမည့္ အဓိပၸါယ္ရွိေသာနိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးမႈမ်ား ကိုျပဳလုပ္ကာထာ၀ရ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေသာ ျပည္သူမ်ားေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမွကင္ေ၀းေသာ ျပည္ေထာင္စုၾကီး ကိုပနက္ခ်ျပီး ေကာင္းေသာသမိုင္းကိုေရးသားမည္ျဖစ္ျပီး အမိန္႕ကိုမနာခံေသာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ကိုလည္း ခ်က္ခ်င္းတာ၀န္မွရပ္စည္းကာ ျပည္သူဖက္မွာ ရပ္တည္ျပီး ျပည္သူႏွင့္ တထပ္တည္း ရွိပါေၾကာင္း ႏွင့္တပ္မေတာ္သည္ မိမိ၏လက္ေအာက္တြင္သာရွိပါေၾကာင္းႏွင့္ မိမိသည္တပ္မေတာ္မွၾကိဳးဆြဲရာ ကေနရေသာ ရုပ္ေသးသမၼတ မဟုတ္ပါေၾကာင္း ျပည္သူမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ျပည္သူ႕သမၼတ သာျဖစ္ပါေၾကာင္း သက္ေသျပ၍ ျပည္သူဘက္မွ ထာ၀ရရပ္တည္ေပးမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ ရေပသည္။

ႏြယ္ႏြယ္စိုး

Burma army uses cluster bombs to take key KIO position near Laiza

Burma army uses cluster bombs to take key KIO position near Laiza

Following heavy fighting troops from Burma's military forced troops loyal to the Kachin Independence Organization to abandon Hka Ya Bum, a hill top of strategic significance located near Laiza, on Saturday.

Last weekend the army stepped up its attacks on Hka Ya Bum, located west of the KIO's de facto capital, just hours after President Thein Sein's unilateral cease-fire was supposed to go into effect.

Forces from the KIO's armed-wing the Kachin Independence Army (KIA) had to be withdrawn from Hka Ya Bum at noon on Saturday after government troops fired what are believed to be a series of cluster bombs at the post, according to a Laiza based major from the group.

The munitions were fired by Burma army units stationed at Gangdau Yang. This appears to be the first time that the Burma army has used cluster bombs since the Kachin conflict began in June 2011, the major said.

Cluster bombs are a specialized form of munitions that release explosive bomblets over their target area. The bomblets are intended to kill enemy personnel and destroy vehicles but can remain in the area where they were fired years after a conflict is over. Killing civilians long after they were originally deployed. Burma is not a signatory to the international Convention on Cluster Munitions ratified by 77 nations which bans their use and production. Likewise none of Burma's known weapon's suppliers China, India and Russia have signed on to the treaty. The US is not a signatory either.

Hka Ya Bum is one of three former KIO positions close to Laiza that have been taken by government troops since Christmas.

Beginning last month the Burma army launched a massive offensive on Lajayang, a strategic village long held by the KIO located less than 6 miles from Laiza. During the offensive the army used Chinese made K-8 fighter jets, Russian MI helicopters and repeatedly shelled the area using105 mm and 120 mm cannons. According to the KIO, government troops also fired chemical laced mortars, which made many of the Kachin troops seriously ill.

Lah Nan, Deputy General Secretary-2 of the KIO's who serves as the group's chief spokesperson told the Kachin News Group that the KIO can still hold on to Laiza despite the recent setbacks.

http://kachin-news.blogspot.in/2013/01/burma-army-uses-cluster-bombs-to-take.html#more